postheadericon Znieczulenie rdzeniowe

Znieczulenie rdzeniowe jest odmianą znieczulenia przewodowego. Środek znieczulający miejscowo podaje się do płynu mózgowo- -rdzeniowego, do przestrzeni nadoponowej lub podoponowej przez nakłucia lędźwiowe, dzięki czemu unika się niebezpieczeństwa uszkodzenia rdzenia kręgowego, gdyż w odcinku lędźwiowym mieści się wyłącznie ogon koński (cauda equina). W znieczuleniu rdzeniowym dochodzi do zahamowania przewodnictwa w odpowiednich dośrodkowych i odśrodkowych pniach nerwowych. W znieczuleniu rdzeniowym podoponowym można wykonywać zabiegi operacyjne z zakresu urologii, ginekologii, a nawet chirurgii jamy brzusznej. Obszar objęty znieczuleniem jest wprost proporcjonalny do objętości wstrzykniętego roztworu środka (tab. 5.1). Należy przy tym pamiętać, że duże objętości płynu znieczulającego mogą przenikać do rdzenia przedłużonego i doprowadzać do porażenia znajdujących się tam ośrodków autonomicznych, a zwłaszcza ośrodka oddechowego.

Bezpieczniejsze, chociaż trudniejsze technicznie jest znieczulenie nadoponowe, które polega na wprowadzeniu środka znieczulającego najczęściej na wysokości drugiego kręgu lędźwiowego, do spatium epidurale. Można w ten sposób uzyskać znieczulenie aż po kręgi szyjne, przy czym nie występuje niebezpieczeństwo porażenia ośrodka oddechowego. W znieczuleniu rdzeniowym porażeniu ulegają również nerwy autonomiczne, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i związanego z tym obniżenia ciśnienia krwi. Dlatego w premedykacji przy znieczuleniu rdzeniowym stosuje się niekiedy 25-50 mg efedryny.

Leave a Reply