postheadericon Uwalnianie histaminy

Uwalnianie histaminy w stanach patologicznych. Oparzenie, odmrożenie, naświetlenie promieniami jonizującymi, a także odczyn zapalny wywołują uwalnianie miejscowe histaminy, zwłaszcza w pierwszej fazie działania szkodliwego czynnika. W różnego typu reakcjach uczuleniowych, łącznie ze wstrząsem anafilalctycznym, wykrywa się znaczne ilości wolnej histaminy w płynach ustrojowych. Histamina nie jest jednak jedynym przekaźnikiem odczynów uczuleniowych. Podczas odczynu uczuleniowego pojawiają się jednocześnie serotonina, bradykinina, prostaglandyny i wiele nie zidentyfikowanych biologicznie czynnych substancji, np. SRS-A, RCS, LNPF zaobserwowano także wzmożoną aktywność wielu enzymów komórkowych.

Zastosowanie. Histamina ma znikome zastosowanie lecznicze i diagnostyczne. Zastosowanie lecznicze histaminy jest ograniczone do próby odczulania w alergozach oraz do objawowego leczenia zespołu Meniere’a, Zastosowanie diagnostyczne obejmuje:

– 1. Różnicowanie niedokrwistości Addisona-Biermera z innymi typami niedokrwistości. Bezsoczność, jaka występuje w przebiegu niedokrwistości Addisona-Biermera, jest oporna na sokopędne działanie histaminy, podanej nawet w dawce 0,01-0,4 mg/lcg podskórnie. Zamiast histaminy można stosować w tej próbie jej izomer betazol. Betazol (Histalog) podaje się w dawce 0,5 mg/kg podskórnie. Zaletą betazolu jest jego wybiorcze pobudzenie receptorów Hz komórek okładzinowych, co zmniejsza niebezpieczeństwo odczynów bronchospastycznych lub hipotensyj- nych, które mogą wystąpić po histaminie.

– 2. Różnicowanie guza rdzenia nadnerczy z innymi postaciami nadciśnienia tętniczego. W przypadku guza rdzenia nadnerczy podanie podskórne 0,1 mg histaminy nie wywołuje spadku, lecz wzrost ciśnienia tętniczego, w związku z uwolnieniem przez histaminę adrenaliny z czynnego hormonalnie guza. Histaminum dihydrochloricum, Histaminum phosphoricum – ampułki po 1 ml roztworu, zawierającego 1 mg soli histaminy.

Leave a Reply