postheadericon Prostaglandyny

Biogeneza i rozpad. Prostaglandyny (PG) powstają podczas utleniania AA początkowo do kwasu 11-hydroperoksyeikozatetraenowego (11-HPETE), a potem utlenienia i cyklizacji pod wpływem cykloolcsygenazy do wewnętrznego cyklicznego nadtlenku prostaglandynowego (PGG2). Ten nadtlenek po zredukowaniu do PGH2 staje się substratem do biosyntezy eikozanoidów, m.in. prostaglandyn (wzór 3.7).

Najważniejsze biologicznie są 3 prostaglandyny: PGE2, PGF2, i PGD2. Prostaglandyny A2, B2 i C2, jeśli powstają in vivo, to w niewielkich ilościach i prawdopodobnie nie odgrywają ważnej biologicznie roli. W unie- czynnianiu prostaglandyn bierze udział kilka enzymów znajdujących się głównie w cytoplazmie. Dlatego też enzymatyczne unieczynnienie PG musi być poprzedzone ich transportem przez błonę do wnętrza komórki, podczas gdy ich działanie biologiczne jest związane z pobudzeniem receptorów błonowych. Oba mechanizmy, tj. .transport czynny przez błonę komórkową i wiązanie PG z receptorami, są mało znane. Najbardziej rozpowszechnionym enzymem unieczynniającym PG jest 15-PG-dehydroge- naza. Inne enzymy unieczynniające to 13-PG-reduktaza, (5-oksydaza i co- -oksydaza (wzór 3.8).

d-Oksydaza i co-oksydaza znajdują się głównie w wątrobie, podczas gdy 15-PG-ćehydrogenaza i 13-PG-reduktaza – w płucach. W płucach działa sprawny mechanizm transportbwy usuwający PG z krążenia (z wyjątkiem PGA2). Można przyjąć, że enzymy biorące udział w biosyntezie PG (głównie cyklooksygenaza) znajdują się w formie nierozpuszczalnej w mikro- somach, podczas gdy enzymy unieczyhniające PG (głównie 15-PG-dehy- drogenaza) występują w formie rozpuszczalnej w cytosolu.

Leave a Reply