postheadericon Podłoże biochemiczne działania leków neurotropowych

Ośrodkowy układ nerwowy człowieka (oun) składa się z kilku miliardów komórek nerwowych (neuronów). W każdym neuronie wytwarzają się nieustannie impulsy elektryczne, które za pośrednictwem neurytów są przewodzone do ich zakończeń i tam przekazywane innym neuronom lub innym komórkom organizmu. Pobudzenie powstałe w jednym neuronie może spowodować pobudzenie lub zahamowanie czynności innych neuronów. Mózg, który kieruje wszystkimi czynnościami organizmu, stanowi więc najbardziej złożony pod względem strukturalnym i czynnościowym narząd.

Bodźce środowiska zewnętrznego, w którym znajduje się człowiek, oraz bodźce powstające wewnątrz organizmu powodują powstanie impulsów w zakończeniach aferentnych nerwów somatycznych lub autonomicznych. Impulsy te biegną przez włókna nerwowe do rdzenia kręgowego, następnie do struktur podkorowych mózgu. W neuronach ośrodków podkórowych impulsy te zostają przetworzone (wzmocnione lub zahamowane), a następnie przekazane do komórek kory mózgu. Stanowią one sygnały dla kory mózgu o czynności poszczególnych narządów oraz zjawiskach zachodzących wewnątrz organizmu, jak również sygnalizują zjawiska i zmiany w otaczającym go środowisku. Sygnały te wywołują odpowiedź komórek nerkowych kory mózgu w postaci impulsów wysyłanych poprzez włókna nerwowe do tkanek obwodowych. Przebiegają one przez wiele niżej znajdujących się struktur podkorowych i rdzeń kręgowy, gdzie są modyfikowane, wzmacniane lub osłabiane przez znajdujące się na ich drodze neurony.

W międzymózgowiu liczne neurony, tworzące podwzgórze, wpływają zwłaszcza na impulsy płynące z obwodu i biegnące na obwód autonomicznymi włóknami nerwowymi.

Leave a Reply