postheadericon Obecna sytuacja w zakresie receptorowych antagonistów

Obecna sytuacja w zakresie receptorowych antagonistów histaminy jest caeteris paribus podobna do sytuacji, która powstała kilkanaście lat temu w zakresie badań nad antagonistami receptorów a- i (3-adrenergicznych. Dawno znana, a przypadkowo odkryta grupa leków a-adrenolitycznych była niepodobna strukturalnie do amin katecholowych i antagonizowała tylko niektóre skutki pobudzenia adrenergicznego. Zsyntezowano wówczas na podstawie budowy amin katecholowych (zwłaszcza izoprenaliny) nową grupę związków – leki p-adrenolityczne. Leki 3-adrenolityczne blokują te działania amin katecholowych, które nie poddają się hamującemu działaniu leków a-adrenolitycznych (p. rozdz. 2). W tym sensie „klasyczne” leki przeciwhistaminowe, czyli antagoniści receptorów H1( zajmują pozycję leków a-adrenolitycznych, a cymetydyna i inne leki blokujące receptory histaminowe H2 – pozycję leków |3-adrenolitycznych.

Podział. Leki przeciwhistaminowe, blokujące receptory Hi, można podzielić wg charakterystycznych cech ich budowy chemicznej, a podział ten w pewnym stopniu odzwierciedla ich aktywność farmakologiczną (p. tab. 3.1). Są to następujące grupy leków:

Leave a Reply