postheadericon Nerwy bezmielinowe

– 1-3 |im z cienką osłonką mielinową, przewodzące bodźce termiczne oraz dotykowe, przewodzące z prędkością 10-20 m/s. Grupa ,,C” albo -y obejmuje nerwy bezmielinowe o średnicy mniejszej od 1 um, przewodzące bodźce dotykowe z prędkością ok. 1 m/s.

Nerwy bezmielinowe przewodzą bodźce bólowe powodujące ból długotrwały i rozlany, a nerwy mielinowe ból krótkotrwały i silny. Bodźce bólowe biegną nerwami czuciowymi przez korzenie tylne rdzenia do komórek czuciowych tylnych rogów substancji szarej rdzenia, skąd szlakiem rdzeniowo-wzgórzowym docierają do ośrodków czuciowych wzgórza. Z kolei ze wzgórza bodźce bólowe biegną do ośrodków czuciowych kory mózgu, mieszczących się w zwojach ciemieniowych mózgu. W mózgu istotną rolę w odczuwaniu bólu odgrywają endorfiny, które wywierają wpływ na swoiste receptory, zwane receptorami opiatowymi.

Zniesienie bólu można uzyskać poprzez zastosowanie środków wywierających działanie bezpośrednie na oun, a zwłaszcza na mózgowie, bądź też na zakończenia lub nerwy czuciowe. W każdym z tych przypadków dochodzi w różnych miejscach do przerwania łuku odruchowego, biegnącego od zakończeń czuciowych do kory mózgu. Leki hamujące oun określamy jako leki przeciwbólowe (analgetica), leki zaś działające na zakończenia lub nerwy czuciowe – środkami znieczulającymi miejscowo (anaesthetica localia).

Leave a Reply