postheadericon Metoprolol

Metoprolol (Seloken, Betaloc) jest wybiórczym antagonistą receptorów ßj-adrenergicznych w sercu, pozbawionym wewnętrznej aktywności sym- patykomimetycznej. Metoprolol wywiera słabsze działanie kardiodepre- syjne niż propranolol. Działania chrono- i inotropowe ujemne pojawiają się po 10-krotnie większej dawce niż po propranololu. Metoprolol podobnie jak propranolol hamuje wydzielanie reniny z nerek, powodując spadek ciśnienia tętniczego krwi zarówno w spoczynku, jak i po wysiłku. Właściwości te dały podstawę do wprowadzenia metoprololu do leczenia choroby nadciśnieniowej, natomiast właściwości (3-adrenolitycz- ne wykorzystano do leczenia choroby niedokrwiennej serca, w której działa równie silnie jak propranolol, zmniejszając ilość ataków bólowych serca i zwiększając tolerancję na wysiłek. Kardioselektywne działanie metoprololu pozwala również na stosowanie tego leku u chorych na dy-chawicę oskrzelową i inne przewlekłe stany skurczowe oskrzeli. Doustne dawki leku wynoszą 50-100 mg 2-3 razy dziennie..

Atenolol. Atenolol (Tenormin) należy do grupy kardioselektywnych antagonistów receptorów Pi-adrenergicznych. Jest to izomer praktololu nie wykazujący wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania błonowego. Ma dość słabe działanie kardiodepresyjne. W zależności od podanej dawki atenolol zmniejsza ilość uderzeń serca na minutę, objętość wyrzutową oraz opór naczyń obwodowych. Zmniejsza również stężenie reniny w osoczu. Atenolol jest stosowany w leczeniu choroby nadciśnieniowej o różnej etiologii, zwłaszcza w nadciśnieniu samoistnym i pochodzenia nerkowego (w dawce 100 mg jednorazowo lub w dawkach podzielnych).

Również w chorobie niedokrwiennej serca zmniejsza częstość bólów wieńcowych oraz zwiększa tolerancję na wysiłek. Ze względu na wybiórcze działanie na receptory w sercu atenolol stwarza mniejsze ryzyko powikłań u chorych z przewlekłymi zmianami skurczowymi w oskrzelach.

Leave a Reply