postheadericon LEKI WPŁYWAJĄCE NA ZAKOŃCZENIA CZUCIOWE

Kontakt żywego organizmu z otaczającym środowiskiem odbywa się poprzez zakończenia nerwowe, z których płynące do komory mózgu impulsy powodują świadomy odbiór różnego rodzaju wrażeń. Zakończenia te. zwane ogólnie zakończeniami czuciowymi, odznaczają się dużą swoistością, charakterystyczną dla poszczególnych typów wrażeń zmysłowych.

Zbyt silne bodźce zewnętrzne lub zmiany patologiczne w różnych tkankach prowadzą do wystąpienia bólu, przy czym przyjmuje się, że zakończenia czuciowe są drażnione przez wyzwalane przez tkanki przekaźniki bólu. Dotychczas nie udało się wykazać istnienia określonej jednej’ substancji spełniającej w zakończeniach czuciowych funkcję przekaźnika bólu. Właściwości takie przypisuje się m.in. bradykininie, histaminie se- rotoninie, substancji P, acetylocholinie lub niektórym prostaglandynom. Pod wpływem tych związków w zakończeniach czuciowych z nieczynnej proacetylocholiny powstaje acetylocholina, która poprzez zmianę prze-puszczalności błony dla jonów sodowych i potasowych oraz związane z tym zmiany polaryzacji prowadzi do powstawania impulsu docierającego nerwami czuciowymi do oun (ryc. 5.1). nerwowe. Nerwy czuciowe z uwagi na średnicę, stopień mielinizacji oraz szybkość przewodzenia można podzielić na 3 grupy. Do grupy pierwszej – „A” lub a zaliczane są włókna mielinowe o średnicy do 20 !im, prze- wodzące z prędkością ok. 100 m/s, przede wszystkim bodźce czucia głębokiego oraz dotyku. Grupę „B” albo (3 • stanowią włókna o średnicy

Leave a Reply