postheadericon Inne

Prazosyna (Prazosin, Minipress, Hypovase, Sinetens) jest pochodną chi- nazoliny o działaniu hipotensyjnym. Wpływa ona na mięśnie gładkie naczyń tętniczych i żylnych, rozszerzając je przez selektywną blokadę receptorów aradrenergicznych. Obniża ciśnienie krwi, najpierw rozkurczowe, później skurczowe. Spadkowi ciśnienia towarzyszy zmniejszenie oporów obwodowych. Nie wpływa na objętość wyrzutową serca ani na tropizmy mięśnia sercowego. Nie zmniejsza przepływu nerkowego. Istnieje wiele hipotez wyjaśniających hipotensyjne działanie prazosyny.

Prazosyna prawie w całości wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając po 1-2 h szczytowe stężenie. Biologiczna dostępność leku wynosi 57%. Biologiczny okres półtrwania wynosi ok. 3 h. Wartość ta ulega wydłużeniu u osób z wrodzoną wadą serca, u których po doustnym podaniu leku występuje zwiększone jego stężenie we krwi. U tych chorych należy podawać mniejsze niż przeciętne dawki. Prazosyna jest lekiem dobrze tolerowanym. Działania niepożądane tego leku (bóle głowy, wysypki skórne, senność, zmęczenie) występują rzadko i mają łagodny charakter. Pierwszą dawkę leku, nie większą niż 0,5-1,0 mg, należy podawać wieczorem, przed udaniem się na spoczynek, w celu uniknięcia tzw. efektu pierwszego przejścia, wyrażającego się gwałtowną hipotonią ortostatyczną i omdleniem. Dawki stopniowo zwiększa się do 5 mg 3 razy dziennie. Efekt pierwszego przejścia występuje częściej u osób z niedoborem elektrolitów. Jest on prawdopodobnie wywołany nierównomiernym napływem krwi żylnej do prawego serca, poprzedzonym zmniejszeniem ilości uderzeń serca na minutę. N

Prazosyna jest stosowana w leczeniu nadciśnienia o różnej etiologii i we wszystkich jego okresach (p. rozdz. 7.3.1.4). Wykazano bardzo dobry skutek terapeutyczny przy kojarzeniu prazosyny z (3-adrenolity- kami lub lekami moczopędnymi.

Leave a Reply