postheadericon Histamina

Losy w organizmie. Histamina jest syntezowana z histydyny przy udziale dekarboksylazy histydynowej, zawierającej fosforan-5-pirydoksa- lu jako koenzym. Enzym ten ma zbliżone właściwości do dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych. Głównym miejscem magazynowania histaminy są ziarnistości komórek tucznych tkankowych i zasadochłon- nych krwi. W ziarnistościach histamina jest związana w postaci kompleksu (heparyna-SO4–H3N+-p0lipeptyd-COO-H3N+-histamina). W przypadku degranulacji komórek tucznych (np. reakcji antygen-przeciw- ciała) jon sodowy wypiera z nich cząsteczkę histaminy. Komórki nie-których narządów (np. żołądek, oun) mogą również syntezować histaminę. W narządach tych histamina nie jest przechowywana w postaci związanej, lecz działa in statu nascencli, a następnie jest szybko unieczynnia- na. Największe stężenie histaminy znajduje się w żołądku, płucach i skórze (10 [xg/g). W guzie nowotworowym – maslocyloma – stężenie histaminy wynosi 700 !.ig/g. Surowica zawiera bardzo niewiele histaminy (< 1 ng/ml).

Metabolizm histaminy u człowieka polega głównie na metylacji atomu azotu w pierścieniu imidazolowyin przy udziale transferazy imidazolo-N- -metylowej. Powstająca metylohistannna ulega następnie, przy udziale MAO, oksydacyjnej dezaminacji do kwasu metyloimidazolooctowego. W postaci tych dwu produktów biotransformacji wydala się ok. 70% podanej dawki histaminy. Następne 25% dawki histaminy wydala się jako kwas imidazolooctowy, który powstaje bezpośrednio z histaminy wskutek oksydacyjnej dezaminacji przy udziale diaminooksydazy (DAO), czyli histaminazy (wzór 3.1).

Leave a Reply