postheadericon Heksametomum

Alkaloidy te mają znaczenie toksykologiczne i nie są stosowane jako leki działające na zwoje. Lobelina jest co prawda stosowana jako lek pobudzający ośrodek oddechowy za pośrednictwem zmodyfikowanych komórek zwojowych w kłębku szyjnym, lecz zwykle jest zaliczana do leków cucących. Sparteina przypomina nieco budową chemiczną układ chinoliny i wywiera działanie chinidynopodobne na mięsień macicy.

Nikotyna budzi zainteresowanie lekarzy ze względu na częstość występowania nałogu palenia tytoniu. W papierosie zwykle znajduje się ok. 1 g tytoniu, który przeciętnie zawiera 1-2% nikotyny, w postaci soli z kwasami organicznymi. Palenie papierosa jest rodzajem suchej destylacji surowca roślinnego w nim zawartego. W czasie palenia część nikotyny rozkłada się, lecz ok. 30% dostaje się głównym strumieniem dymu do jamy ustnej. W zależności od stopnia „zaciągania się” 0,5-3 mg nikotyny z jednego papierosa przedostaje się do krwi. Na podstawie przybliżonych obliczeń farmakologicznych można przypuszczać, że jednorazowe szybkie wstrzyknięcie 50-75 mg winianu nikotyny człowiekowi wywołałoby natychmiastową śmierć. Jednak nikotyna jest szybko unie- czynniana w wątrobie i wydalana z moczem. Po upływie 2 h od chwili wypalenia trzech papierosów 90% wchłoniętej nikotyny rozkłada się lub wydala.

Zasadowy dym papierosowy zawiera oprócz nikotyny inne składniki szkodliwe dla zdrowia, np. tlenek węgla, pary związków aromatycznych, fenoli, aldehydów, pirydyny, a także rozpylone nieorganiczne sole arsenu i chromu. Nabłonek górnych dróg oddechowych bezpośrednio stykający się z tą mieszaniną ulega uszkodzeniu. Stąd przewlekłe zapalenie oskrzeli jest często spotykane u palaczy. Tak zwana smoła ma również właściwości rakotwórcze i nie ulega wątpliwości, że rak płuc występuje znacznie częściej u palaczy niż u osób niepalących. Natomiast samej nikotyny nie można obwiniać o zwiększenie zachorowalności na raka płuc i oskrzeli wśród palaczy tytoniu.

Leave a Reply