postheadericon Fenylefryna

Fenylefryna (Phenylephrine0, Neosynephrine) różni się chemicznie od epinefryny jedynie brakiem grupy hydroksylowej w pozycji 4 pierścienia fenylowego. Dzięki temu fenylefryna nie rozkłada się w przewodzie pokarmowym i może być stosowana doustnie (50 mg), jednak lek ten stosuje się częściej domięśniowo (5 mg) lub dożylnie (0,5-1 mg). W przy- padku wlewu dożylnego fenylefryny należy zachować taką samą ostrożność jak w przypadku podawania norepinefryny. Po domięśniowym podaniu fenylefryny wzrost ciśnienia krwi utrzymuje się przez 20-30 min, a jednocześnie pojawia się wyrównawczy rzadkoskurcz wywołany odruchem z kłębka szyjnego i baroreceptorów łuku aorty.

Fenylefrynę stosuje się w niedociśnieniu tętniczym i w zapaści, a ponadto w częstoskurczu napadowym. Doustnie fenylefrynę podaje się w odczynach uczuleniowych. Miejscowo stosuje się 50°/o roztwory-fenylefryny w celu anemizacji zapalnie zmienionych błon śluzowych lub jako lek rozszerzający źrenicę i obniżający ciśnienie płynu śródgałko- wego w jaskrze.

Leave a Reply