postheadericon Fentolamina

Fentolamina jest kilkakrotnie silniejszym lekiem a-adrenolitycznym niż tolazolina, a jednocześnie ma słabiej wyrażone działanie niepożądane. Pomimo tego, a raczej właśnie dlatego tolazolina znalazła szersze zastosowanie kliniczne niż fentolamina, gdyż działanie niepożądane tej pierwszej wzmaga jej działanie zasadnicze.

Tolazolina wywołuje znaczne zmniejszenie oporu naczyniowego i wypełnienie krwią naczyń włosowatych, na co składają się działanie u- -adrenolityczne na tętniczki i działanie histaminopodobne na naczynia włosowate. Jednocześnie dzięki działaniu sympatykomimetycznemu na mięsień sercowy zwiększa się minutowa objętość wyrzutowa serca i nasila się przepływ krwi przez rozszerzone naczynia włosowate skórne, mięśniowe, a także mięśnia sercowego. Ciśnienie krwi zwykle wzrasta, przeciwnie niż po podaniu fentolaminy.

Tolazolina jest stosowana w zaburzeniach ukrwienia kończyn (choroba Buergera, choroba Raynaucla), w chromaniu przestankowym na tle miażdżycy, w odmrożeniach, owrzodzeniach goleni (podudzi) oraz w zatorach tętnicy środkowej siatkówki.

Leave a Reply