postheadericon Cymetydyna

Działanie farmakologiczne’. Leki przeciwhistaminowe, antagoniści receptorów Hi, osłabiają lub znoszą niektóre skutki działania endogennej i egzogennej histaminy. Najsilniej hamują one zwiększoną przepuszczalność naczyń włosowatych, wywołaną histaminą, dlatego leki przeciwhistaminowe są skuteczne w takich odczynach uczuleniowych, jak pokrzywka i obrzęk naczyniowy. Słabsze antagonizujące działanie histaminy wykazują w zakresie mięśni gładkich oskrzeli, przewodu pokarmowego i większych naczyń krwionośnych. Leki przeciwhistaminowe hamują również uwalnianie adrenaliny z rdzenia nadnerczy, wywołane przez histaminę. Jak już wspomniano, antagoniści receptorów Hi nie ha-mują sokopędnego działania histaminy na błonę śluzową żołądka. Leki przeciwhistaminowe nie hamują również uwalniania endogennej histaminy ani nie wpływają na jej biosyntezę i rozpad w organizmie.

Leki przeciwhistaminowe są obdarzone licznymi działaniami „ubocznymi”, które niejednokrotnie są wykorzystywane w celach leczniczych.

Ośrodkowy układ nerwowy. Większość leków tej grupy działa depresyjnie na czynność oun. Mechanizm tego działania nie jest wyjaśniony. Działanie psychodepresyjne takich leków przeciwhistąmi- nowych, jak difenhydramina, prometazyna lub tenalidyna jest wykorzystywane w zapobieganiu objawom choroby lokomocyjnej bądź objawowo w chorobie Parkinsona, a nawet w zapobieganiu napadom małym padaczki. Jednocześnie senność i osłabienie odruchów warunkowych, występujące po tych lekach, upośledzają sprawność psychofizyczną i dlatego nie należy ich stosować w ciągu dnia, zwłaszcza u kierowców.

Leave a Reply