postheadericon Alkaloidy sporyszu

Alkaloidy sporyszu były pierwszymi historycznie lekami adrenolitycz- nymi. Sporysz (ergot) jest przetrwalnikiem grzyba buławinki czerwonej (Claviceps puipurea), pasożytującego na zbożu. W sporyszu występuje kilka typów alkaloidów indolowych, pochodnych kwasu lizergowego. Mieszanina alkaloidów mających boczny łańcuch peptydowy (wzór 2.10) jest określana ogólną nazwą – ergotoksyna, a demetylowana pochodna jednego ze składników mieszaniny jest nazywana ergotaminą.

Ergotoksyna i ergotamina porażają receptory a-adrenergiczne, lecz również bezpośrednio kurczą mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, mięśnie gładkie macicy i oskrzeli. Naturalne alkaloidy sporyszu, znosząc wrażliwość naczyń krwionośnych w stosunku do amin katecholowych, jednocześnie wywołują skurcz naczyń, dlatego ergotoksyna i ergotami- na nie są stosowane jako leki a-adrenolityczne, natomiast mają pewne zastosowanie oprócz innych alkaloidów sporyszu (ergometryna i mety- loergometryna), jako leki oksytotyczne. Naturalne alkaloidy sporyszu stosuje się również w napadowych bólach głowy wywołanych tętnieniem patologicznie rozszerzonych naczyń oponowych (migrena czerwona). Ponadto alkaloidy sporyszu działają na ośrodki korowe psychodepresyjnie i tłumią czynność współczulnych ośrodków podwzgórzowych, natomiast pobudzają ośrodek nerwu błędnego oraz ośrodek wymiotny.

Leave a Reply